الله اكبر بسم الله بسم الله

النهارده السادس من اكتوبر

لما كنت فى المدرسه الاعداديه والثانويه

كنا لازم نحتفل بذكرى السادس من اكتوبر كل سنه

فى طابور الصباح يطلع الحاج فاروق

وده كان مدرس التربيه العسكريه

كان من ابطال اكتوبر

ويبدا بسم الله وميخلصش كلامه لحد ما ياخد وقت الطابور

والحصه الاولى والى يقدر عليه من الحصه التانيه

اول ما يطلع ويمسك الميكروفون

تشوف الملل تصاعد فى وجه كل الطلبه فى الطابور

باسثناء طلبه الصف الاول الاعدادى لانهم ميعرفوش ايه الى هيجصلهم

وانهم هيقفوا اكتر من ساعه ونص على ارجلهم يسمعوا فى حكايات الحاج فاروق

الحكايات كانت اه جميله وقويه ومؤثره وخصوصا انها من حد عاش اللحظات دى

وبالرغم من انى سمعتها ست مرات على مدار الست سنوات

فى المرحلتين الاعداديه والثانويه وانها حكايات لنفس الشخص

الا انى لا اذكر منها سوى ان رجلى كانت بتوجعنى من الوقفه

وحاجه كمان كان دايما بيرددها

لا اعرف مدى صحتها من خطئها

وهى بنص قوله وصوته يدوى فى الميكرفون ليسمع كل انحاء البلده

لو لم يُعلن وقف اطلاق النار يا اولاد لكنا حررنا فلسطين

كنا النهارده نبقى جوه فلسطين ارضنا المقدسه

كنا محينا حاجه اسمها اسرائيل من على وجهه الارض

تفتكروا الحاج فاروق كان بيتخيل ولا ده كان ممكن يحصل فعلا
على اى حال رحم الله الحاج فاروق

.......................

على فكره احنا كنا بنادى للاساتذه بحاجات كتير غير استاذ

يعنى المديرمثلاً كنا بنقوله يا حاج

وطبعا اى واحد حاج كنا بنقوله كده

والاستاذ الى ليه لحيه يبقى الشيخ فلان

وكان فيه استاذ كان قسيس كنا بنقوله يا مقدس

وممكن توصل انك تقول للاستاذ يا ابو محمد

عادى يعنى